Hapishaneye Aşık

Gecenin bitmesine saatler kala
Ruhum camın kenarından seyrederken ruhunu
Birden karanlığa gömüldü her yer
Seni ilk o zaman gördüm
Sözlerinin ahengini tenimde ilk o zaman hissettim
Ellerindi çizen yolumu
Ve nefesindi hazırlayan sonumu
Camın ardında beklerken kayıp ruhlar
Ve biz kaybolmuşken birbirimizde
Bir ampül parladı aniden
Uyanıkken görülen bir rüya gibi
Gardını indirmiş bir nöbetçinin tedirginliğiyle bakan gözlerin
Savaşta bir saniye de olsa durup etrafı seyredişinde yatan çaresizliğin
Ve bir de kenara atılmış benliğinin parçaları ilk defa o zaman çıktı gün yüzüne
Ve o an bayım tek kişilik hayatımın son günü oldu
İnanmadığım bir tanrının tokadını yemişçesine savruldum
Şeytanın avucunda bir kelebek misali hapsoldum
Bendeki de delilik ya bu hapishaneye aşık oldum
...